Blir stadig overraska over gjestfriheita og gleda som eg blir møtt med. Tenkjer spesielt tilbake til
Pokot og helga i Mt.Elgon på ungdomsleir. Karen og eg skulle få dobbeltsenga til ekteparet i huset, medan dei mest sannsynleg sov på golvet ein plass. Det lisje dei har gjev dei hjarteleg til gjestar.
I Voi (3 t. frå kysten), vart eg minna på kor takknemleg ein skal vere for maten som står på bordet.
Som etnisk nordmann anar eg ikkje kva det vil seie at ein kanskje ikkje har sikra mat til dei neste dagane. Skulle det vere eit bekymringsmoment?
Det er ein realitet, men det må kome ganske nærme på meg før eg skjønar det.
På ein barneheim reiv ei lita jente opp eit ark og åt det rett som det var.
Gate-gutane i slummen sniffar lim for å gløyme kvardagen og svoltfølelsen.
Ja, eg seier dykk: Det er lettare for ein kamel å gå gjennom eit nålauge enn for ein rik å koma inn i Guds rike.» Matt 19,24.
Det er litt som å kome til Europa i det du går inn på kjøpesentera i Nairobi, store og flotte.
Mange gongar blir du ekspedert med ei høfligheitsfrase som "How are you?" med eit smil.
Når du svarar at du har det bra og spør tilbake igjen, er det akkurat som om smilet berre blir hengt opp ned eller reve av.
Materialismen gjer noko med mennesker, spesielt når ein kjem til det punktet ein skal berre ha meir og meir. Men, stadig hastar vidare i livet for å oppnå mest mogleg.
Kva med menneska rundt deg, ikkje berre familie og venar, men folk du treffer på gata og snurrer forbi i full fart?
Soon our work is done,
All of us one by one.
Still we live our lives,
As if all this stuff survives. (Mattafix-Big City Life)
For eg er viss på at verken død eller liv, verken englar eller krefter, verken det som no er, eller det som koma skal, eller noka makt, 39 verken det som er i det høge eller i det djupe, eller nokon annan skapning, skal kunna skilja oss frå Guds kjærleik i Kristus Jesus, vår Herre. 2.Kor,38-39.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar