Moja, mbili, tatu

I går hadde vi siste timane med swahili-kurs, var heilt supert å ha Patrick som lærar!
Skulle lære heilt på tampen kva klokka er og klokkesystemet på swahili. Kunne godt hatt mange fleire timar :)

Her regnar det ein god del, så kleda blir ikkje so fort tørre so ein skulle tru. Men, vi er på veg mot sommar no og regnet er ei velsigning. Det er då det verkeleg blir frodig og fint.

Reiste til Kibera slummen (nest største slummen i Afrika) etter lunsj, besøkte ein skule som var styrt av den lutheranske kyrkja. Borna var i alderen frå 3-8 år. Var godt å sjå at lærarane hadde eit so stort hjarte for elevane sine og at dei verkeleg brydde seg om dei. Fekk leike med dei etter at dei hadde ete lunsj, jammen godt at lærerinna kunne oversette leikar som"Haien kommer", men den blei gjort om litt og blei "Simba is coming" istaden for. Etter utallige forsøk på slå på ringen, kom ein fram til at gøyme og leite var litt lettare. Men, det minte meir om ein spesiell versjon av Bolmegfemtifri. Borna byrja plutseleg å springe fram frå gøymestadane og eg klødde meg i hovudet og skjønte lite. Eine gongen skulle eg gøyme meg med 10 born, du kan no tenkje deg kor bra den gøymeplassen var :)

Smakte quesedillas og yoghurt smoothie på Java House, anbefala Dormans og Java house, gode kaffibarar :)

Blei vist rundt på bruktmarknaden, det var tett i tett med buder som selgde skjørt, kjolar, skjorter, sko, belter, vesker, frukt og leiker. Var som ein liten labyrint, med dammar innimellom. Blei longe diskusjonar om ein skulle få ned prisane på skjørta, so dei var ikkje så lette å prute med.

På fredag reiser vi opp til Pokot, då blir det nok endå mindre blogging der.
Gledar meg til å reise opp dit!

Ha ein fine kveld!

More than cunquerors

Laurdagen var det duka for konsert med "The Cunquerors", eller ifylgje planen.
Vi reiste ut til ein kristen internatskule for jenter, med 400 stk.
Her blei vi guida rundt av jentene som gjekk der og fekk vist både klasserom og kontor.

Satt i VIP-teltet under skulefesten, som berre varte i nokre timar. Rundt fire.
Fekk høyre "The Cunquerors" syngje. Skulen hadde fleire klubbar som elevane kunne vere med i, bla. Korps, raude kors, journalist-, dramaklubben. Dei hadde fleire framføringar med prosesjonar, musikkinnslag og opplesning av dikt. Var ei oppleving å få med seg dette, var noko heilt anna ein typisk haustfest på min internatskule. Minte meg veldig om Ministry skular som ein har sett på tv-seriar, typisk Nrk.

Gudsteneste i Kawangare slummen, utruleg monge flinke kor!

Hejdå!

I remind my children to trust in God every morning

Kawangare slummen, copyright Bjørnar.

I dag var vi tilbake i Kawangare slummen, vi køyrte opp til kyrkja og fekk møte igjen nokre av gategutane og dei som jobbar med "Heart to heart" programmet.
Medan vi venta på Moses og James som skulle leie oss igjennom slummen fekk vi god oppvisning av akrobatisk øvelsar. Ein av gategutane, John, tok av seg skorna på føtene og sprang bortover den halvgrøne plenen og kasta seg rundt i ein salto. Plutseleg byrja ein å breake og slå stift bortover bakken. Det var utruleg stilig og vi hadde lite å stille opp med..



Vi blei delt inn i to grupper, James var det som leia mi gruppe. Målet for rundturen var å få oppleve gatene i slummen og fare heim på besøk til nokon. Joshua slo også fylgje med oss og etterkvart kom nokre fleire og holdt fylgje. Fyrst kom vi til ein skule for born som hadde mista foreldra sine på grunn av hiv/aids. Her blei vi møtt av heidundrande song inn i eit lite blekkskur, stappa av skuleungar. Det var eit heilt anna skulekor enn eg var vande med heimafrå, var utruleg gode lyd frå dei, so ja taket kunne ha letta der. Nokre kom fra til benken der vi satt for å presentere seg sjølv på engelsk og framføre eit memorert dikt, regle eller bibelvers. Det gjorde iallfall inntrykk på meg. Borna kunne mange flotte bibelvers utanat!

Etterpå blei vi vist heim til ei av skulejentene. Her blei vi møtt av Mary, ei varme mor som ynskjaoss hjarteleg velkomen inn i det vesle huset sitt. Mary hadde fem born og kvar dag fortalde ho borna sine kor viktig det var å stole på Jesus og ha tru på han. Dette var viktig for at ein skulle kome seg igjennom dagen. Eg blei heilt forundra då ho sa kor inspirerande det var å få oss på besøk, for det var jo ho som hadde mint oss på kor viktig det er å ha tillit og stole på Gud, kvar dag.

I morga skal vi vere med 5 gutar som kallar seg for "The conquerors", deira motto er å fortelje gospelet vidare til ein, altså nå ein, slik at den eine kan nå ein anna igjen osv. Vi skal reise ut med dei på ein jenteskule, mest sannsynleg blir vi delt opp og plassert en "TeFTar" på ei gruppe med ti jenter. Gruppa skal syngje songar og vi må vere klare til å syngje og danse med. "Be prepared to spread the Word of God" er det andre vi som kjem til å skje i morga. So det blir spanande å sjå kva vi blir kasta ut i. Blir nok endå ei oppleving eg seint kjem til å gløyme :)

"Dine lovbod er min eigedom for alltid,
ja, dei gleder mitt hjarta." Sal.119,111

Du, ha det fint so lenge!

Litt bileter

Her kjem litt bileter frå Kawangare, slummen. Det er Aina og Linda frå TeFT gruppa som har tatt desse gode bileta.

There's gotta be more to life...

Than chasing down every temporary high to satisfy me..
there's gotta be more.
Than wanting more...

Teksta til Stacie Orrico sin song snurrar bakhovudet. Etter ei veke i Kenya, har ting byrja å forandre seg. Her på Scripture Mission har vi eit fag ut ifrå bok som heiter "Purposedriving life" (Målretta liv av Rick Warren), der Philippe er læraren vår. Dette har fått tankane til å surre i ei litt anna retning enn ein har tenkt før. Det heile starta med Gud, vi er skapt av Gud og er definitivt ikkje tilfeldig kome hit. Tida på jorda er over som ein røyk, det er berre ein drope i det store havet. Kor liten føler ein seg ikkje då? Tenk at Gud er interessert i alt du teke føre deg, alle detaljar som skjer. "Ja, kvart hårstrå på hovudet dykkar er talt." Matt 10,30.
Uansett kor liten ein føler seg eller vekkgøymd, så er ein ikkje uvesentleg i Gud sine auge. Målet er evigheita, kvifor ikkje tenke meir på den?

I morgo er det reformasjonsdagen i henhold til Martin Luther så den anledninga reiste vi til slummen Kawangare og var med på "Reformation sports". Vi fekk ei omvisning på tomta og så blei vi delt inn i lag. Det besto av to lag "Simba" og "Chetaa", Simba va sjølvsagt best :) Fyrste konkurransen var potetsekklaup. Å heie var utruleg viktig! Gaula simba,simba med dei andre ungane på sidelinja. Dette har dykk vel høyrt før, men ja borna var heilskjønne!
Fortsatte konkurransen med volleyball og avslutta konkurransen med den afrikanske versjonen av stolleiken. Du kan ikkje berre springe eller gå vanleg rundt stolane, men du måtte danse deg rundt stolane til keyboardmusikken. Blei fole varme av det iallfall og veldig arti for nokså stive nordmenn.

Å høyre om dei store kontrastane mellom fattig og rik, har ikkje gjort all verda med meg. Men, å sjå kontrastane gjer noko med deg! Eine dagen går ein på kjøpesenteret på butikkar som er mykje finare enn kappahl og lindex heime. Den neste dagen er du med på å få oppleve ein brøkdel av kvardagen til born og ungdommar i slummen. Det gjer låkt inne i heile deg. Leiarane som er der gjer ein fantastisk jobb og det blir spelt mykje volleyball og fotball. Kjempeviktig prosjekt for å få ungdommar vekk frå narkotika og limsniffing.

Kan godt vere med å be for arbeidet som blir gjort.
Kwaheri!

African Culture

I dag fekk vi ei innføring i skikk og bruk til den afrikanske kulturen. Veldig lærerike timar med to energiske damer, Charity og Jennifer. Her lærte vi om helsingar og nokre plassar er det ein velsignelse å bli spytta på. Elles om kleskoda og måtar ein blir tatt opp i stamma for å bli vaksen.

Etter lunsj i Kaberien med gode bønner og ris, synest det er ganske så godt :) Me reiste til Hakima på Swahilikurs, læraren vår var fantastisk morosam! Nina itwa, Patrick. Fekk meg ein god latter fleire gongar og datt nesten av stolen. Lærte det grunnleggande med Hei, korleis går det, korleis har dagen din vore, god natt osv. Habari ya mchana? Habari ya leo bibi? Tips til å gjere ein annaleis entre på, du kan banke på døra rope "Hodi, Hodi!" (Hallo, er det noken her?) og svare "Karibu!" (Velkommen, kom inn).

Johanne, Linn, Kristian og eg tusla oss ein tur langs vegen for å utforske området. Mykje traffikk og mykje folk, fascinerande.

Det er ein struts på biletet.
Ha det fint so lenge!

Fyrste helga i Kenya

Fredags morgon 04.30 reiste vi frå Fjellhaug. Etter mellomlanding i Belgia og Uganda kom vi endeleg til Nairobi nærmare ti fredags kveld. Det var herleg å kjenne den søte lukta av afrika! Regnet kom på fredag og vi er inne i den lisje regntida i Kenya. Det blir utruleg frodig og fint når det kjem slike enorme mengder med væske ned.

Fekk fare på besøk til eit norskt par, Gerd og Jostein Holmedal på tomta deira "Villa Vega", som ligg ein time utanfor byen. Det humpa godt på den gjørmete vegen. Vi kosa oss på tomta med ein dukkert i bassenget, lapskaus og himmelsk lapskaus. Var godt då vi samlast til ein andaktsstund med salmesongar som "Han tek ikkje glansen av livet". Eg blei minna på at Gud har sett oss i saman og er heilt unike, som små parafinlampar. Nokre er fargerike og andre er heilt enkle. For å fungere må vi fylle på parafinolje, altså vere fylde av Anden. Bibelskulen som vi er ein del av er Tent For å Tene.

Det er utruleg fint å vere her på huset på Scripture. Var på gudsteneste i dag på engelsk og fekk framføre to songar på norsk. Deretter fekk vi omvisning i ein del av sentrum til Nairobi, ganske annleis å sjå det med eigne auger, den var veldig flotte.
I morga er fyrste offisielle undervisningsdag her, skal få lære meir om misjonsarbeidet i ei av kyrkjene her og det blir spanande.

Elles sprang ein struts rett framfor bilen, såg freiafuglen "Marabou" i Nairobi og eit villsvin sprang også framfor køyretøyet. Jepp, dette er heilt daglegdags med strutsar, villsvin, bavianar og svære freiafuglar langs vegkanten so nærme tettbebygde strøk.
Dette var nokre ord sånn heilt i byrjinga.

Me snakkast! :)